دل شوره

اینجا،

میان این همه دیوار

دل شوره ام :

تنها،

سرنوشت پرنده ای ست که :

پرواز را درقفس آموخت...

/ 11 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
بابا لنگ دراز

سلام [قلب] از مطالب قشنگ وبلاگتون لذت برديم. موفق تر تر باشيد.

نوشته هایت دلنشین و با محتوایند.از کوتاهترین راه مارا به دو ر ترین ولایات می بری.

بهونه

درود بر شما[گل] خواندمتان................... زيبا كوتاه معنايي به بلنداي اسمان و به دل نشست ...عجيب احسنت آزاد ورها باشيد[گل]

خارکویر

دیوار وقفس کلماتی دارای بار سکون و توقف که میتوانند چهار دیواری خانه شما یا دیوارهای شهرتان یا گربه ی ملوس ایران یا حتی محدوده ی محدود فعالیتهای فرهنگی و کاری شما یا محیط اضطراب آور مجازی یا احتمالا دنیای تکراریتان را به یاد مخاطب آورند ( تا یار که را خواهد و میلش به که (چه )باشد !...و دلشوره نیز ویبراتوریزه شدن و فرسایش همواره جسم و رعشه ی روحی بیقراررا می نمایاند که گریز ناپذیر است ........اما پرنده و پرواز آرزویی که از کودکی همراه همه ی انسانها بوده و هست و بویینگ و کنکورد و ایرباس حاصل اندیشیدن برادران رایت در مغرب زمین نسبت به آن بود ه وشعرا بگونه ای دگر پرنده شدن و پرواز را مزمزه و معنا میکنند و متالهین بگونه ای دیگر !...از معانی عاشقانه و عرفانی گرفته تا انواع مرگ را میتوان در مفهوم پرواز تفسیر کرد !... اینکه آن پرنده ی موجود در ذهن نویسنده گنجشک و چغوک و بلبل و کبوتر است یا باز و شاهین و مرغ هما نمیدانم ! ولی طبعا پرنده و پرواز معصومیتی در خود دارند که کبوتر و بلبل را تداعی میکنند و ان پرنده ی اندیشه ی نویسنده مستعد است و پتانسیل بالایی دارد .انشااله نگرانش نباش !ضمنا به یاد ش

علي شيرازي

«دوستت دارم» سهم هر روز دريا؛ از نگاه‌هاي من... (نظر يادتون نره)

مجید اسکندری

با سلام دوست گرامی،با چند شعر کوتاه به روزم از حضور و نظرات و نقد شما خرسند خواهم شد.بر قرار و پیروز باشید.

اميد اقدمي

ما بهاری وسط پاییزیم! درود وبلاگم به روزه با چند سطر از مشهد داستان عكس و البته شعر... دعوتيد

شاید یکی مثل Q

[ناراحت]